علی لاريجاني که از اشخاص نزديک به آيت الله خامنه اي است مخالف منزوي شدن ايران به دليل ادامه غني ‏سازي اورانيوم بوده  و برخي منابع نزديک به وي مي گويند او در حال رسيدن به راه حلي براي خاتمه ‏دادن به مناقشه هسته اي ايران بوده است.اختلاف وي با احمدي نژاد بر سر بهايي ‏است که بايد براي مساله هسته اي ايران پرداخت کرد. احمدي نژاد معتقد است نبايد ذره اي عقب نشيني نمود. آقاي علي لاريجاني به نوعي سازش در مساله غني سازي اورانيوم معتقد بود، در ‏حاليکه احمدي نژاد معتقد است ايران بايد کماکان به غني سازي اورانيوم ادامه دهد. لذا لاريجاني چاره اي جز ‏استعفا نداشت استعفای او تنها چند روز پس از سفر پوتين به ايران و درست زماني که قرار بود  با سولانا، رئيس ‏سياست خارجي جامعه اروپا ملاقات کند انجام شده است. او درحالي سمت دبيرکلي شوراي امنيت ملي را ترک  كرد وآن را به جليلي سپرد که پرونده هسته اي ايران درحساس ترين مقطع ‏خود به سر مي برد و فشارهاي بين المللي بر ايران درخصوص تعليق غني سازي اورانيوم و يا يک مواجهه ‏نظامي بيش از هر زماني ديگري دررسانه ها ولابه لاي صحبت هاي سياستمداران به چشم مي خورد.تعويض لاريجاني با جليلي مهلت بيشتري به ايران خواهد داد تا برنامه هسته اي خود را به ‏جلو ببرد. در مجموع ايران به سمت راديکال تر شدن و تبديل به ‏نيروي هسته اي پيش مي رود.

اما باید منتظر بود و دید آیا احمدی نژاد به تغییر در عرصه سیاست خارجی ادامه خواهد داد یا نه؟ متکی در انتخابات ریاست جمهوری نهم جزو عناصر اصلی ستاد انتخاباتی آقای لاریجانی بوده و رفتن لاریجانی می تواند عامل تزلزل وی باشد. کما اینکه جلیلی معاون اروپا و آمریکای وی نیز از این پس در سمت جدید خود می تواند با اعمال نفوذ بیشتر وزارت امور خارجه ای را که از انفعال رنج می برد، منفعل تر سازد.

اهمیت این موارد زمانی بیشتر مشخص می شود که تیم لاریجانی از جمله وعیدی(معاون لاریجانی) نیز از شورای عالي  امنیت ملي بروند. اتفاقی که با توجه به رفتارهای خاص آقای احمدی نژاد و یارانش بعید نیست.

«آسوشيتدپرس» استعفاي لاريجاني را يك پيروزي بزرگ براي احمدي‌نژاد خواند و تحليل كرد: كنار رفتن مهره‌اي كه به رغم تندرو بودن متمايل به ادامه مذاكرات با غرب بود مي تواند اين فرصت را در اختيار احمدي‌نژاد قرار دهد كه نفوذ خوبي را روي سعيد جليلي كم تجربه در مقام جايگزيني لاريجاني داشته باشد تا ايران موضع سخت تري را در برابر غرب اتخاذ كند.« بي .بي .سي » هم با اشاره به اختلاف بين اين دو در انتشار خبر پيشنهاد هسته اي پوتين نوشت : لاريجاني يكي از نزديكان به احمدي نژاد از نظر فكري بود اما كم كم دچار اختلاف شده و به نظر مي رسد كه جانشين وي نيز يكي از نزديكان به احمدي نژاد باشد. « لس آنجلس تايمز » هم كنار رفتن لاريجاني را يك شوك بزرگ خواند كه اميد مي رفت با وجود او بحران اتمي ايران به خوبي حل شود.

موضوعی که الان موجب اين همه جنجال شده و در صدر مسايل مهم سياست خارجی کشورهای بزرگ دنيا يعنی آمريکا، انگليس، فرانسه و آلمان قرار گرفته ، موضوع برنامه انرژی هسته ای ايران است.مقام های کشورهای مزبور در بالا ترين سطح سياسی، برای هر موضوعی ديگری که با يکديگر ديدارمی کنند، به موضوع پرونده هسته ای ايران هم می پردازند. اهميت اين موضوع محدود به ايران نمی شود هيچ موضوع مربوط به ايران تا کنون اين چنين در سطح بين المللی اهميت پيدا نکرده است.

 موافقان برنامه ی هسته ای در داخل ايران،کسانی که طرفدار ايران هسته ای هستند به واقعيات دنيای حاضراشاره می کنند و معتقدند داشتن يک برنامه هسته ای پيشرفته و حتی سلاح هسته ای باعث ايجاد پرستيژ برای ايران می شود ، وحدت ملی ايجاد می کند ، غرور بر انگيز است و در مذاکرات بين المللی موضع ايران را محکم می کند. آن ها به مورد هند و پاکستان و کره شمالی اشاره می کنند.

 مخالفين برنامه هسته ای در مورد عواقب بين المللی اين کار هشدار می دهند. آن ها معتقدند چنين برنامه ای ا منيت ايران را کاهش می دهد زيرا سبب می شود که کشورهای همسايه هم به فکر توليد سلاح های هسته ای بيفتند. اين گروه همچنين تاکيد دارند که تا زمانی که جامعه بين المللی به ايران اعتماد ندارند تنها در داخل قراردادهای بين المللی است که ايران می تواند امنيت خودش را حفظ کند.

 آيا ايران حق دارد انرژي هسته يي خودش را در چارچوب مقررات بين المللي توسعه دهد يا نه ؟هیچ مانعی برای بهره برداری از منابع طبیعی مانند انرژی هسته ای وجود ندارد واین حق مسلم هر کشور وملتی است که از این انرژی در جهت استفاده ی مسالمت آمیز بهره مند گردد.اما این امر در باره ی ایران اندکی متفاوت است چراکه ما 18 سال مخفیانه در زمینه ی انرژی هسته ای فعالیت داشته ایم وباید تاوان این "پنهان کاریمان"را پس دهیم وآن هم چیزی جز تعلیق تا زمانی که حسن نیتمان را به جهانیان به اثبات برسانیم نمی باشد.ولی متاسفانه دیپلماسی غلط دولت حاکم بر ایران سبب گشته نتوانیم حسن نیتمان را به اثبات برسانیم.تحليلگران معتقدند به رغم اينکه لاريجاني و احمدي نژاد بر سر شيوه هاي رسيدگي به مناقشه هسته اي ايران اختلاف داشته اند اما هر دو با توقف برنامه هسته اي اين کشور مخالف بودند. بحث بر سر این نیست كه ایران خود را محق بداند و جامعه بین‌المللی انكار كند بلكه بحث بر سر قیود این حق است و مناسبات حق و تكلیف یكجا در npt پیش‌بینی شده و دولتی حق فناوری صلح‌امیز را دارد كه هر فعالیت هسته ای را تابع آژانس و پادمان قرار دهد. «هیچ كس نمیتواند قاضی اعمال خود باشد» و با توجه به برخی قصورهای ایران در گذشته ایران باید موقتا هرگونه فعالیت هسته‌ای را كنار بگذارد.

 

امروزبيست وهشتم مهرماه روز خیلی خوبی بود در عین اینکه می تونست خیلی بهتر هم باشه.اصلن از این به بعد دلم می خواد اینجا چرت وپرت بنویسم. وبلاگ خودمه." نیکلاسارکوزی" بعد از یازده سال از زنش جدا شد. وقراره هفته ی اول ماه نوامبر به آمریکا بره. ومهمترین موضوع گفتگویش با بوش راجع به ایرانه. سارکوزی خیلی راحت از زنش جدا شد وشاید از این به بعد بهتر به کارهاش برسه. "علی لاریجانی" هم که از دبیرکلی شورای امنیت ملی کشور استعفا داد وسعید جلیلی قراره جایگزینش بشه. آخه از اولش هم باید می دونستن که رقیب کاندیداتوری احمدی نژاد نخواهد توانست با او کار کنه. رییس دانشگاه شهید بهشتی دکتر لطیفی  راهم  از سمتش برکنار کردند وبه دنبال این اقدام معاونین وی همگی استعفا کردندووزارت علوم هم با استعفای آنها موافقت کرده ....منم که فعلن حالم خوبه..... 

مصوبه اخير مجلس سناي آمريكا مبني بر تقسيم عراق به سه منطقه كردنشين در شمال، سني‌نشين در مركز و شيعه‌نشين در جنوب واكنش صاحبنظران و كارشناسان مسائل بين‌المللي را برانگيخته است. اين طرح با 75 راي مثبت و 23 راي منفي در سناي آمريكا به تصويب رسيد، طرحي كه آمريكايي‌ها مدعي هستند با اجراي آن بحران عراق به صورت سياسي حل و فصل خواهد شد! سفارت آمريكا در عراق با صدور بيانيه‌اي شديداللحن، نسبت به تصميم سناي آمريكا براي جداسازي مناطق سني‌نشين و شيعه‌نشين و كردنشين واكنش نشان داد. در اين بيانيه آمده است: <تلا‌ش براي جداسازي و تقسيم عراق به هر نحوي؛ موجب افزايش رنج و خونريزي‌هاست. هدف ما در عراق، همان عراق فدرال و دموكراتيك است كه بتواند خود تصميم بگيرد، از خود دفاع كند و به ثبات و توسعه برسد.> رايس نيز در مصاحبه‌اي با <نيويورك‌پست> گفت: <تمركززدايي و فدراليسم در قانون اساسي عراقي‌ها جاي دارد. اما نمي‌توانيد عراق را تقسيم كنيد. اين كار يك اشتباه واقعي خواهد بود و مهم‌ترين علت شكست اين طرح اين است كه عراقي‌ها موافق آن نيستند و واكنش بسيار شديدي به ايده تقسيم كشورشان به بخش‌هاي تحت كنترل قوميت‌هاي مختلف نشان داده‌اند.> جورج بوش رئيس‌جمهوري آمريكا هم با ايده يادشده مخالفت كرده است.اين مصوبه با مخالفت‌هاي قاطعانه ملت و دولت عراق، اتحاديه عرب، شوراي همكاري خليج فارس، سازمان كنفرانس اسلا‌مي، پارلمان انتقالي عربي و شمار ديگري از نهادها و كشورها مواجه شده است. رهبران گروه‌هاي عراقي، اين تصميم كنگره آمريكا را نوعي دخالت در امر حاكميت كشور خود مي‌دانند و از همين رو در برابر آن با يكديگر متحد شده‌اند. اتحاد آنها در اين مساله مي‌تواند عاملي براي كنار گذاشتن اختلا‌ف‌هاي قبلي آنها باشد.با توجه به واكنش‌هاي منفي‌اي كه نسبت به اين مصوبه غيرالزام‌آور سناي آمريكا وجود دارد اين سوال مطرح مي‌گردد كه آيا اين طرح از سوي آمريكايي‌ها پيگيري خواهد شد يا خير؟ ‌ حزب جمهوريخواه مسووليت اجرايي دارد و مشكل اين است كه بايد تغييراتي در سياست‌هاي راهبردي خود اعمال نمايد. اما حزب دموكرات كه فارغ از مسووليت اجرايي است به راحتي امكان موضعگيري به عنوان منتقدي مصلح جهت همراه ساختن افكار عمومي ضدجنگ مردم آمريكا را داراست. آنچه دموكرات‌ها در مورد عراق تصويب كردند در چارچوب تغيير گفتمان و عنوان كردن برخي طرح‌ها است تا گمان نشود كه حزب دموكرات فقط از عملكرد حزب جمهوريخواه انتقاد مي‌كند. بلكه طرح‌هايي براي خروج از بحران عراق و جلب نظر مردم نيز دارد.‌ بخش قابل توجهي از نخبگان سياسي- امنيتي آمريكا به اين طرح توجه جدي دارند اما نمي‌توان گفت در وضعيت كنوني طرح نهايي جهت انجام عملي است اما مي‌توان گفت زمينه‌ساز يك عمليات طراحي‌شده در آينده تلقي مي‌گردد. اين تصميم هرچند نمي‌تواند جورج بوش را به تغيير استراتژي خود در عراق مجبور كند اما مي‌تواند يك آزمايش براي توجيه خروج آمريكا از عراق باشد.كساني كه از زمان اشغال عراق تاكنون، سياست آمريكا در اين كشور را دنبال مي‌كنند، به خوبي مي‌دانند كه سناريوي تقسيم عراق از همان ابتدا از طريق درخواست‌هاي دونالد رامسفلد وزير دفاع پيشين آمريكا كه خواستار ايجاد هرج و مرج در عراق (به تعبير وي هرج و مرج مثبت) شده بود، دنبال مي‌شده است. هدف رامسفلد از ايجاد هرج و مرج در عراق از طريق شعله ور كردن آتش درگيري‌هاي سياسي، طايفه‌اي و منطقه‌اي و نيز ازبين بردن وحدت ملي در اين كشور، ايجاد خاورميانه‌اي بزرگ طبق استانداردها و معيارهاي آمريكا بود.آنچه امروز عراق به آن نياز دارد، انسجام و همبستگي و اجراي آشتي ملي واقعي در اين كشور و نه طرح تقسيم آن است، هيچ كسي به جز مردم يك كشور حق ندارد درباره سرنوشت خود تصميم بگيرد و تعيين سرنوشت عراق فقط حق ثابت و قطعي ملت عراق است كه نمي‌توان آن را به هيچ نهاد ديگري محول كرد. ‌ تجزيه عراق صرفا مساله‌اي داخلي نيست بلكه به شدت منطقه‌اي و بين‌المللي است. در خاورميانه تداخل اجتماعي، قومي و مذهبي بسيار زياد است و قطعاً كشورهاي همجوار نمي‌توانند در مقابل اين حوادث ساكت بمانند، زيرا اين تغييرات مرزي، به هيچ وجه در راستاي منافع ملي كشورهاي همجوار و منطقه نيست هر گونه تنش در عراق مي‌تواند تاثير مستقيم و شديدي بر امنيت ملي بسياري از كشورهاي منطقه علي‌الخصوص همسايگان بگذارد، به‌طوري كه هر گونه تغيير مرزها بدون توافق منطقه‌اي امكان‌پذير نيست و عملي نخواهد بود. تاسيس يك دولت مشروع كه عملا‌ً از پشتيباني سياسي گسترده‌اي در داخل برخوردار بوده و بتواند نظر مخاطبين‌اش را جلب كند، بسيار موثرتر و كار آمدتر از طرح‌هاي مايوس‌كننده‌اي همچون <تجزيه عراق> در ريشه‌كن كردن تروريسم عمل خواهد كرد. چيزي كه خاورميانه به آن نياز دارد، تدوين يك استراتژي بلندمدت به منظور بازگرداندن آرامش، ثبات و اصول دموكراتيك به منطقه در كنار تدوين برنامه زماني خروج اشغالگران است، ضمن اينكه هرگز نبايد از تلا‌ش براي منطبق ساختن ممالك خاورميانه با نظم حاكم بر نظام بين‌الملل باز ايستاد.‌ در محور استراتژي‌هاي ايران، اين باور وجود دارد كه نبايد اجازه داد هيچ‌گونه تهديد نظامي، به صورتي كه در دهه 60 رخ داد، از سوي عراق متوجه ايران شود و هيچ دولتي در ايران قادر به گذشت از اين باور نيست. به هر حال منافع بلندمدت كشور جمهوري اسلا‌مي ايران و اكثر همسايگان عراق با حضور يك دولت مقتدر و دوست در آن كشور و عدم‌حضور نظامي ايالا‌ت‌متحده تضمين مي‌گردد و قطعا دولتمردان ايران در پي فراهم آوردن اسباب حفظ منافع كشورند.

روز مهر و ماه مهر و جشن فرّخ مهرگان

                                                                    مهر بفزای ای نگار مهرچهر مهربان

 

 

علاقه به چه گوارا منحصر به نقش روی کالاها نیست

زندگی نامه ی چه گوارا

ارنستو، بخواب که خوب خوابیده ای

فرزندان چه در جمع بسیجی ها

در برنامه «چه، مثل چمران» چه گذشت؟

مهمان نوازی ایرانی، مهمان نوازی آمریکایی

وقتی چه گوارا به بسیج تو دهنی میزند !

 

از تو سخن از به آرامی
از تو سخن از به تو گفتن
از تو سخن از به آزادی
وقتی سخن از تو می گویم
 از عاشق از عارفانه می گویم
از دوستت دارم
از خواهم داشت
از فکر عبور در به تنهایی
من با گذر از دل تو می کردم
 من با سفر سیاه چشم تو زیباست
 خواهم زیست
من با به تمنای تو خواهم ماند
 من با سخن از تو
خواهم خواند
ما خاطره از شبانه می گیریم
ما خاطره از گریختن در یاد
 از لذت ارمغان در پنهان
ما خاطره ایم از به نجواها
من دوست دارم از تو بگویم را
 ای جلوه ی از به آرامی
 من دوست دارم از تو شنیدن را
 تو لذت نادر شنیدن باش
تو از به شباهت از به زیبایی
 بر دیده تشنه ام تو دیدن باش

شعر از یداله رویایی

ماه مهر اومد وفصل قشنگ پاییز شروع شد.پاییز امسال برای من با سالهای پیش زمین تا آسمان فرق می کنه. زندگیم عوض شده.شاید بزرگتر شدم. شایدباید بزرگتر شده باشم!هرچی که هست می دونم وارد مرحله ای از زندگیم شدم که اصلن تجربش نکرده بودم . امیدوارم که پاییز های بعدی که میاد ادامه ی روند این تغییرات ایجاد شده در زندگیم باشه.مدتهاست که دیگه دستم  به نوشتن نمی ره هرکاری می کنم که دوباره بتونم اینجا توی وبلاگم خط خطی کنم نمی تونم که نمی تونم.من خیلی خوشحالم وخوشحالترم که علت خوشحالیمو می دونم...